Stevenson

Wandelongerief en zo

Dat de voorbereiding van mijn meerdaagse wandeling niet zonder problemen was verlopen kon u al lezen in mijn vorige blog. Maar ik ging me door futiliteiten als een zoekgeraakte cheque en hoekige hoteliers niet uit het veld laten slaan en bereidde me voortvarend voor op mijn vertrek.

Op zondag 20 juni was ik er helemaal klaar voor; mijn gloednieuwe wandelschoenen waren waterdicht gesprayd, ik was voorzien van een kek inklapbaar besteksetje en opvouwbare tandenborstel, mijn wandel-GPX was doorgeladen en de hond stond te springen van ongeduld. Manlief Guus zou me naar het startpunt brengen.

Terwijl hij de auto haalde echter pakten plots donkere wolken samen. Er stak totaal onverwacht een harde wind op die vergezeld ging van een wat vreemd gelig licht. Die wind bleek windhoosachtige ambities te koesteren; de terrasgordijnen fladderden machteloos vanaf het balkon en een zinken teil vloog door de lucht achternagezeten door tientallen boomtakken. De hoeveelheid water die uit de lucht kwam vallen was adembenemend en veranderde ons pad in een rivier. Le départ moest dus even wachten. Maar zo snel als de storm was komen opzetten, zo snel was deze ook weer voorbij en moest een eerste schaderonde worden gelopen. Het viel gelukkig mee en na enkele uren oponthoud stak ik mezelf, hond Charly en rugzak in de auto voor de afvaart.

De volgende dag zette Guus me niet helemaal gerust af bij het startpunt van de eerste wandeldag. Er trokken wat donkere wolken voorbij maar het bleef (een soort van) droog.

De gevoelige lezer ziet ‘m aankomen: de eerste druppels vielen na 100 meter lopen en nog veel meer druppels vielen een minuutje later. Dat regenpak moest dus echt aan. Nou is het nog best een uitdaging om een regenbroek aan te trekken als je flinke klossers aan de voeten hebt. De hond maakte het ondertussen allemaal niks uit, zij is immers een waterhond.

Na een uur lopen nam de regen wat af en scheen er een waterig zonnetje. En dan is het best een uitdaging om een regenbroek weer uit te trekken als je flinke klossers aan de voeten hebt. Hondjelief sloeg mijn gewurm geduldig gade.

Na een half uur hervatte de regen zijn activiteiten. Nou ja, dat het niet meevalt om met flinke klossers aan de voeten….enfin u snapt ‘m. Charly keek me monter aan.

Wat ook niet meeviel trouwens: proberen iets af te lezen op het ieniemienie schermpje van de  wandel-GPS vol regendruppels, evenals op mijn bril. Mijn telefoon had weliswaar een wat groter scherm, maar kon weer verbazend slecht tegen water en moest dus snel een droog heenkomen krijgen in de rugzak. Dat een papieren kaart nu geen optie was had u al gesnopen.

De regen gutste ondertussen vrolijk door en pauzeren lonkte niet erg, maar het lopen schoot daardoor wel goed op. Na enkele uren lopen werd ik toch wat week in de benen, beter toch maar even wat eten en drinken besloot ik want het werd zowaar toch even iets droger. Gezeten op een boomtak ontfutselde ik mijn stokbrood met omelet aan de rugzak. Ik wilde er juist de tanden inzetten of iemand zette daarboven de kraan vol open. Moedeloos smeet ik het nu kletsnatte stokbrood het bos in terwijl ik de klamme omelet snel naar binnen werkte. Verder lopen maar weer.

En weet u wat nou zo grappig was ? Dat ik mijzelf op enig moment hardop lachend aantrof lopend door dat kletsnatte bos. Op een bepaald moment ben je een grens over en zie je het hilarische van de situatie. Hoe ik daar met een zeiknatte zonnehoed over mijn capuchon heengetrokken liep te zompen door dat bos. Weer wat over mezelf geleerd; ik blijk niet van suiker.

Zoals gezegd, met zo’n k*tweer loop je vanzelf lekker door en ik bereikte al rond 14u het hotel.

Regenpak noch waterdichte rugzakhoes bleken hun beloftes waar te hebben gemaakt want ikzelf en mijn wandelgerief kwamen klam vochtig tot nat uit de verpakking. Mijn paspoort gerimpeld. Mijn enige  warme trui nat. Ik vloekte. De hotelkamer werd een drooghok. Ik trok rillend de dekens over me heen en knapte een broodnodig uiltje.

Gelukkig wachtte me ’s avonds een troostende en voedzame warme maaltijd in de eetzaal van het hotel. Alwaar ik kennismaakte met Les Jumelles. Over dát wandelongerief de volgende keer meer.

10/07/2021
E-books Le Miracle

Voorpret!

In onze maandelijkse nieuwsbrief vindt u inspiratie voor uw vakantie en speciale aanbiedingen en kortingen. Schrijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang direct onze twee E-books. Allemaal voorpret voor een superfijne vakantie in de Cevennen.

Geen zorg, we gaan u niet spammen en u kunt zich altijd weer afmelden.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *